I believe there is one story in the world, and only one, that has inspired and frightened us. Humans are caught-in their lives, in their thoughts, in their hungers and ambitions, in their greediness and cruelty, and in their kindness and generosity too-in a net of good and evil

There in no other story. A man will have only one question left at the end of his life: was it good or was it evil? And all novels, all poetry, are built on the never-ending contest in ourselves between good and evil

پ.ن.

خوندم east of eden  اين مطلب رو در مقدمه ي كتابِ شرقِ بهشت

خيلي به نظرم زيبا اومد

سكوت تلخ گريبان شهر گرفت

صداي ضجه ي باد است كه فرياد شده

خموشي از ابديت سزاي ما بوده

گناهِ آتش خشميست كه بر باد شده

به هيچ پنجره اي ديگرم اميدي نيست

كه نور قصه ي تلخيست نقشِ ياد شده

امروز بعد از مدتها رفتم دانشگاه

كمي غريبه بودم

حس عجيبي داشت

ياسمن هاي سفيد دوباره به گَل نشسته بودند

ياد سال گذشته افتادم

يادش به خير...

بالاخره مدركمو هم گرفتم

شيرنيش باشه واسه وقتي ارشد قبول شدم

زندگي رسم خوشايندي است

زندگي بال و پري دارد با وسعت مرگ

                      پرشي دارد اندازه ي عشق

زندگي چيزي نيست كه لبِ طاقچه ي عادت از يادِ من و تو برود

"سهراب سپهري"